25 Ocak 2017

Evde Doğum





Yaşanan bu olayın üzerinden üç yıl geçti.
Eski bir yazı sayılır ama kalbimdeki yeni,hissettiğim duygular çok özel bu yüzden eski ama benim için kıymetli olan,kiminin yorumları dahi kaybolmuş olan,beni ifade eden kişiliğimi yansıtan veya hayatımda yeri belirleyici değişimlerin kaynağı olan yazıları zaman zaman paylaşacağım..

Bu bir doğum hikayesidir,bir canlının dünyaya yavrusunu getirme çabasıdır..


Sabah 05:00 suları..yatak odamın penceresini tırmalayan kedimize bakıp arkamı dönerek uyumaya devam ettim,birazdan kalkacaktım nasılsa namaza,okula biraz daha var diyerek sıradan bir gün diye düşündüm..

Değilmiş..

Pencereye tırmanmalar endişeli endişeli miyavlaması uyutmadı..yataktan kalkıp kahvemi yaptım..bu sefer mutfak penceresine geldi..henüz çocuklar uykuda oldukları için içeriye almak istemedim..son bir kaç gündür havanın ısınmasıyla birlikte geceleri dışarıda olması daha mantıklı geldi..hamile olup karnının ve memelerinin iyice şişmesi ise doğumun yavaş yavaş geldiğini gösteriyordu..evin içinde doğum olur diye paniğe kapılıyordum..
Bu yüzdendi belki de geceleri evden dışarıya çıkartmak sebebi..acıyor kıyamıyordum ama evin içinde de tutamıyordum..

Bu sabahki hali inanılmazdı..acıktığını sandım..halı hazırda verebileceğim bir şey yoktu..yoktan sütlü ekmek dahi iyidir diyerek kasesini önüne koydum..koklayıp uzaklaştı..
Sorun açlık değildi..

 Oğlumun odasında okul hazırlığı esnasında çocuk odasının penceresine geldi..bir sağa bir sola gidip duruyordu..
-Bu kedinin nesi var bugün! .demeden edemedim..

Yavrumu okula gönderdikten sonra bilgisayarımı açıp internetten kedilerin doğumları ile ilgili bilgi arayışına girdim..kedi hala pencerede camları tırmalamaya devam ediyor..ben hala anlam veremiyorum bu haline..

Kedilerin doğumları yaklaşınca kuytu sessiz ve olabildiğince az ışıklı sıcak bir yer arayışına girdiklerini,bu yerlerin yatak altları koltuk altları olabilir cümlelerini okuduktan sonra son iki gündür sürekli yatağın altına girip saklanma sebebini de çözmüş oldum..

Pencereyi açıp kedinin evin içine girmesine izin verip hareketlerini gözlemlemeye başladım..evet yatağa doğru yöneldi..kapıyı kapatıp girmesini engelledim..sonra başka bir yere gitti..Her halde burası onun için en uygun yerdi..

Doğum başlayacaktı..bugün olmasa da en kısa sürede..
Peki ne yapabilirdim ki!

Okuduğum bilgiler kediye sakin bir ortam hazırlamayı tavsiye ediyordu..evvela sakin ortam..kendimi kedinin yerine koydum..ister insan olun ister hayvan,bazı durum ve duygular aynıdır..

Boş bir koli vardı içini büyük bir naylon poşetle kapladım üstüne de eski havlular kesip yerleştirdim..
Pencereden giren ışığı azaltmak için panjurları indirdim kediyi kolinin içine yerleştirerek kolinin açık kısmını eski bir yastık ile kapattım..kapıyı çekip odadan çıktım..


Aradan yarım saat belki de daha fazla bir süre geçti..odaya girdiğimde ışık az olduğundan yastığı hafifçe çektiğimde kolide bir şeyler görür gibi oldum,ışığı açtım...yavrulamıştı..

Henüz yeni yeni olmalıydı..ışığı söndürdüm yastıkla kolinin ağzını kapatıp odadan çıtkım..belli ki arkası gelecekti belli ki yalnız kalmak istiyordu,inliyordu ve ben ona güvenli bir ortam sağlamak dışında yardım edemiyordum..

Arası biraz zaman geçti odaya tekrar girdim yine kolide baktım usulca sayısı tam belli değildi ama bir kaç yavru daha vardı..Naciyem rahatlamış gözlerle bana bakıyordu,gözlerindeki endişe ve korku gitmiş yerine sakinlik gelmişti.

Bir süre kendine gelmesi yavruları ile tanışması için kendi haline bıraktım sonra tekrar odaya girdim..ama odaya giren eski ben değildi.Endişeli bir bekleyiş yaşadım sanki doğum yapan bir kedi değil de bendim sanki sancılar ona değil bana aitti..

Naciyemi yavruları ve koli ile birlikte evin başka bir yerine taşıdım..çocukların ilgi odağı olacağını tahmin ediyordum,her anne gibi her şeyden çok özellikle ilk gününde onlarla baş başa kalmak isteğini ve yalnızlığı tercih edeceğini tahmin ediyorum..

Allah'ın kediye günlerce karnında taşıdığı yavrularını nasıl ne şekilde dünyaya getireceğinden hiç bir haberi olmayan bu canlıyı nasıl yönlendirdiği nasıl ilham ettiği nasıl yardım ettiği kesinlikle ve şüphesiz muhteşem bir gerçekti..

Bu muhteşem gerçek hemen hemen gözlerimin önünde gerçekleşti..



Naciyem iki gün yavruların yanında kaldı ..yemeğini ve suyunu yanına bırakıp çıkıyordum..sürekli yavruları ile ilgilendi ben onların hemen yanında kahvemi içip onları izliyordum ..iki gün boyunca Naciyenin koliden çıkmaması şaşırtıcıydı derken bir gün ben balkonda kahvemi içip onları izlerken başını kaldırdı gözlerime baktı ve koliden çıkıp bahçedeki nar ağacının altına gitti..tuvalet ihtiyacını hızlıca giderip hemen kolide döndü..bakışını o zaman yorumladım,bakışı yavrularıma ben gelesiye kadar bak der gibiydi..subhanallah ..



Bizim korkularımızı ve doğum öncesi endişelerimizi yersiz tasamızı her şeyi kontrol altına alma isteğimizi düşünüyorum bir yandan..
Bu canlı tamamen her şeyden habersizken doğum ile ilgili tecrübesi bilgisi yokken bir saatten az bir sürede yavrularını dünyaya getirdi,onları yıkadı temizledi..daha fazla detaylara girmek istemiyorum..her şeyi tek başına yaptı..



Değmesin Yağlı Boya
Değmesin Yağlı Boya

Değmesin Yağlı Boya bir hayat blogudur yani hayatta ne varsa burda da vardır.Konular özenle seçilir güvenle okuyucularıma sunulur çoğunlukla da hepimize iyi gelir,yayınlar özgün ve orjnaldir kopya yapılmaz yapılmasına rıza gösterilmez.Blogumu oku,sana da iyi gelecek:)

29 yorum:

  1. Ay çok şanslısın böyle bir şeye tanık olduğun için.Allah'ın sayısız nimetlerinden sadece biri bu işte❤❤❤❤❤

    YanıtlaSil
  2. gözlerimdeki okyanusu tutamadım...

    YanıtlaSil
  3. Rabbım Nelere kadir Nasıl bir mucizesidir Çok güzel anlatmışsın Gerçekten Okurken bir ara gözlerim doldu :) Naciye Hanım ve yavrularına mutluluklar dileriz efendim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aynen sizde öğle. bayıldım ya bu ne güzellik allah razı olsun

      Sil
  4. Süphanallah. Hicr suresi 75.ayeti kerime de Şüphe yok ki, bunda düşünceli kimseler için elbette ibretler vardır. Diyor ya. Bu yazıda ayeti gördüm ablacım :) Allah razı olsun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok farklı şeyler içeriyor ancak dediğin doğru bir çok şey var bu güzelliğin içinde düşünmek gerek.

      Sil
  5. Okurken gözlerimin dolmasını engelleyemedim. ne büyük bir mucize bir can getirmek dünyaya, ister insan olsun hayvan...
    Ve çok ilginç ben de çok kez gözlemledim hayvanlar onlara iyilik yapmak istediklerini çok kolay anlıyorlar. Belki yaydığımız enerjidendir. Kaç kez yaralanmış, boynuna ya da ayağına bir şeyler takılmış bir hayvana yardım için yanına gitsem sessizce bekledi beni, ona yardım etmem için sanki... Sonrasında da o minnet dolu gözleri görmek ise her şeye değer!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgi ve şefkat dolu bir teşekkür saklıyor sanki o bakış..İnsanın eriyor bütün buzları işte böyle olaylar karşısında belki de insan olduğumuzu hatırlıyoruz.

      Sil
  6. Muhteşem bir yazı, beni de çok duygulandırdı, maşallah ne kadar güzeller, ne kadar tatlılar, doğum muhteşem bir şey gerçekten, unutulmaz bir deneyim olmuş sizin için de sevgiler:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ömrüm boyunca yaşadığım en güzel mucizelerden💕

      Sil
  7. Subhanallah. Rabbim doğum yapmayı doğuran canlıların fıtriyatına koymuş.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle .
      Bir de sonrası vardı ki ona daha da şaşırdım,kolideki havlular temiz havlular için değiştirmek istediğimde iki damla kan dışında hiç bir şeye rastlamadım.

      Sil
  8. yine güzel duygulu içten bir yazı olmuş
    sevgilerimle

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zaman ayırıp okuduğunuz için asıl ben teşekkür ederim Elif hanım.

      Sil
  9. Çok güzeller Hepsi.. Ayrı ayrı huzur veriyor fotoğraflarda bile.. Kalemin dert görmesin Çok yalın bir anlatım olmuş :) Bebekler son durumu nedir :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim yavrular çok yaşamadı kısa bir sürede birer birer öldüler.

      Sil
  10. wuuuu ilginç gerçekten...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok büyük anlar yaşadık gerçekten😊

      Sil
  11. Hiç biri de anneye çekmemiş bunların :)

    ne güzel bir deneyim, etkileyici

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok güzel bir deneyimdi gerçekten her zaman yaşanmaz böyle şeyler ama çok özeldi💕

      Sil
  12. Ne güzel:))))e sonra ne oldu peki? Şimdi Naciye nerede? Yavrular ne oldu? Kusura bakma ne olur böyle makineli tüfek gibi peşpeşe soruyorum. Ben kahvaltı ederken yeğen-oğluşumla da ona da anlattım sen kursuna git, ben blog arkadaşımdan Naciye'nin hikayesini okuyacağım çok merak ediyorum inşallah kötü bir şeyler başına gelmemiştir uzak kalmış filan dedim. O yüzden şimdi kötü bir şey okumadığıma çok sevindim. Ama ne oldu peki? Hikayenin sonunda ne oldu Naciye'ye? Kötü bir şey yoktur inşallah...:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yavrular çok uzun yaşayamadı evde olmalarına rağmen bir bir öldüler bir tanesi kaldı bi tek ..hikaye çok güzel ablam da sonu keşke kedimizin de bizimle yaşaması olarak bitseydi.:((

      Sil
    2. Aaa çok üzüldüm:( anneleri de öldü ha? :((Allah Allah peki kalan hayatta mı? Sizinle mi? Bir de kusura bakmazsan neden öldüler gençlik hastalığı filan mı? Anneleri niye öldü? Araba filan mı çarptı? Çok üzüldüm:(
      Allah sabır versin...:(

      Sil
    3. Naciyem iki kez yavruladı ilk doğumundan hiç biri yaşamadı ikinci doğumunda da sadece bir tanesi hayatta kaldı adı da Tosun paşa 😊 Naciye ve Tosun paşa evimizde kaldılar ben hamile geldim buraya bebek de olacağı için kediyi alamadık inşallah alırım ama bu yaz çok da heyecan duyuyorum 💕

      Sil
    4. Ah kıyamam, yani şu anda yine evdeler, sokakta değiller, çok sevindim:))
      sabırla sorularımı cevapladığınız için çok teşekkür ediyorum, bir başlarını sokacak evleri olduğunu öğrenmek beni çok mutlu etti, belli ki sevildikleri bir yerdeler. :)

      Sil
    5. Evet evdeler kiracının eşi de kasapta çalışıyor bence de hiç bir yere gitmezler 😊 sizinle ortak bir yanımız çıktı kedilere olan sevgimiz ben seve seve cevapladım 💕

      Sil