1 Eylül 2016

Her Blogcunun Yaşadığı O An-Blogumu Kapatmak İstiyorum Diyenlere



Kısa bir süre evvel takip ettiğim yüzden fazla blog içinde özel ilgi duyduğum yayınlarını okumaya ciddi vakit ayırdığım seçkin bir blog arkadaşımın blog hayatına son vereceğini okudum.

Birden kendimi görmüş gibi oldum,henüz iki ay evvelinde aynı duyguları ve daha fazlası okuyuculara açıklama cesaretini bulamayan kendimi gördüm.

Yanımda olup kendisine konuşmak istedim.
Anlamaktan çok anlatmak istedim.
İhtiyaç gibi bir şeydi, yardıma anında koşup yetişmek gibi bir şeydi.Çünkü blogunun kendisi için kıymetli olduğunu hazırladığı yayınlardan ve samimiyetinden anlayabiliyordum..

Neden gitmek istiyorsun?

Küçük bir okuyucu kitlesine sahip olsa bile bir blogun eminim ki bu küçük kitlenin içinde bile (blog yazarı samimi olduktan sonra)kendisine karşı hiç tanımasa görmese bile özel bir ilgi ve duygu duyan/hisseden birileri mutlaka vardır.

Zaman zaman blogu kapatma ihtiyacı her blog yazarından meydana geldiğini düşünüyorum,kazanç veya şöhret ateşiyle yanıp tutuşanlar hariç eminim bu heleyana bir çoğumuz kapılmıştır ve bir çok güzel bloglar kapanmıştır.

Blogunu kapatmak isteyenler için bir yayın hazırlamak istedim bugün sırf bu yüzden..

TIKANMA NOKTASINA GELEN BLOGGER NE YAPMALI?


Genel olarak blog açan her kişi blogunun tamamen kendine ait olduğunu düşünür-YALAN!
Blogumuz her ne kadar kendimizi ifade etme alanımız ve şeklimiz olsa bile (ifadenin ne derece olduğunu aşağıda ele alınacak)bir noktadan sonra BLOG BİZİM DEĞİLDİR.

Bunu belki düşünemeden veya gerektiği kadar düşünmeden blogu kapatmak istediğimizi duyuruyoruz.

YANLIŞ!..

Okuyucu kitlemiz az bile olsa okuyucularımız bizim can damarımzıdır,blogumzu kişisel olabilir ama özel değil,özel bloglar zaten kapalı olur okuyucusu var ise de davetiye ile davet edilir.Ama blogun açıksa okuyucun vardır demektir,izleyicin varsa izleniyorsun demektir yani kısaca O BLOG SADECE SENİN DEĞİLDİR!

Evet hoş bir hareket değil,bencil/düşüncesiz olarak nitelendirilebilir ama blog yazarı çok hızlıca ani bir kararla-hışımla blogu kapatmaya sevdiği bu toplumdan çıkmaya karar verir bazen-bir anda!


KAPATMA SÜRECİ VE DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ


Açıklama yazısını yazdın,yayına aldın..yazı yayına alındıktan sonra da hiç de beklemediğin bir hal içinde buldun kendini.
Yorumlar geldi,nedenler nasılalr soruldu sen de cevapladın veya cevaplayamadın,cesaret bulamadın hatta belki de mantıklı bir cevabın bile olmadı...hepsi normal ama sen normal hissetmiyor olabilirsin..çünkü evet canın acıyor.

ŞİMDİ MUTLU MUSUN?

Vicdan mıdır,sevdiğin bir şeyi sona erdirdiğin için üzüntü müdür,kovulmadığın dışlanmadığın halde kendi kararın ile çıktığın bu topluma karşı beslediğini fark ettiğin sevginin intikamı mıdır bilinmez ama bunlardan biridir mutlaka..ve sorular gelir ve sorgulama devam eder...

SORGULA SORGULA

Blog'u gerçekten neden kapatmak istediğini sorgula.
Blogun senin için ne ifade ettiğini sorgula
Seni kimlerin okuyup önemsediğini sorgula
Çok sevdiğin halde bu toplum tarafından değil kendi kararınla ayrılma kararını habire sorgula.

*Bir önemli süreç daha var.

Blog'u kapatma kararının ardından,kararının duyurulmuş oluşu ciddi anlamda blog'a doğru bir çekimi meydana getirir,yani belki kararından evvel blogu günlerce haftalarca boşladın,duyurunun ardından tepkileri merak etmeye başlarsın yani kim ne dedi acaba birileri bir şeyler dedi/yazdı mı diye o gün sürekli blogunda olursun,Kumanda paneline bakarsın yorum gelmiş mi diye mailini sıkça kontrol edersin... .

Bu süreç içinde aklında aşağıdaki gibi sorular belirmesi kuvvetle muhtemeldir.

-Blog'u hangi amaç hangi beklentiler ile açmıştım?
-Blog vesilesiyle hangi insanları tanıdım?
-Bloğum olmadan hayatım/ben nasıldı?
-Blog bana neler kattı?

Bir takım düşünceler bir takım pişmanlık veya samanalevi şeklinde meydana gelip sönen duygular...hiç biri de hoş değil inan bana..

Bu süreç size blogunuzu gösterir,bir blog yazarı olarak değerinizi gösterir,bu toplumdaki kendi ve toplumdaki gözlerdeki değerinizi gösterir.
Yazdırır sonra..asıl neler yapmak istediğini hatırlatır insana.Asıl neler olmalıydı ne nasıl yapılmalıydı.
Blogda olmasanız bile artık blog yazmasanız bile konu buldurur,yayın hazırlatır,kısaca sizi kendine daha çok çeker..

SÖZ SANIKTA!


Blogumu en son dört yıllık yayın hayatı süresinde ilk kez iki aylık bir süre boyunca kapatmıştım. .ilkin tamamen son vermekti kararım yani tüm yayınları hatta hesabımı dahi silmekti ancak bir çok kişinin verileri hesabımda olduğu için şablonlarında olası aksaklıklar gelebilir bir çok görsel kaybolabilirdi bu yüzden silmek yerine kapatmak tek yapabileceğim şeydi ve gerçekten de kararımı verip blogu kapattım yayın hayatıma son verdiğimi yazan ksıa bir açıklama yazmıştım..kararlıydım,kararımın arkasında da bir aydan fazla istikrarlı bir şekilde durmayı kendim için başarı saydım.

Blogu sevdiğim,kendi ellerimle adım adım yavaş yavaş öğrene öğrene içerik ve görsel olarak yaptığım bir şeydi.Benim ürünümdü,bu blog bendi,tanıdığım onca güzel insandı ve aralarından çok özel yüreklilerdi.

O kadar çok emeğim vardı ki benden bir parça olduğu tartışılmazdı.Ama gitmiştim işte,bir yandan vakit kaybı dedim bir yandan her sözün hesabı verilecek ahirette dedim,bir yandan da olabildiğince dikkatli ve titiz davrandığımı elbette benim de bir toplumda olup yeni insanlar tanımanın kötü bir şey olmayacağını söyleyip durdum ve daha bir dünya şey ama blogu kapatmam için bir sebep daha vardı ki bunun yerine hiç bir açıklama bulamadım..


İSTEMEDİĞİM BİRİ OKUYOR!


Paniğe kapıldığım bir andı,blogumu gizli tutmadığım halde uzun zamandır konuşmadığım hayatımda yeri olmasını istemediğim hatta hayatımdan minik bir detaydan bile haberi olsun istemediğim biri tarafından okunduğumu bilmek eteklerimin tutuşmasına sebep oldu.

Benim için böyleydi..
Bir kişi yüzünden kapatmak istedim her seferinde de bir kişi yüzünden kapatmıştım, hatta tamamen hesabımı dahisilmiştim,güzel yayınlarım artık elimde olmayan resimlerim gitmişti ve üzülmüştüm kendimi sanki bir nevi cezalandırmıştım...onca emek onca çalışmasaati onca araştırma onca not bunun için miydi?

Peki o kişiye ne yapmıştım,çok mu üzülmüştü gitmeme veya blogumu kapatmama ..HAYIR.
Olan bana olmuştu .

Bir kişi,yani bir pire yorganı yaktırdı bana!..YORGAN YANDI

Blogunuzun istemediğiniz biri tarafından okunduğunu öğrendiyseniz lütfen sakin olun.
Sakin olup bir de böyle düşünün..

Belki de sizin yazılarınız gerçekten güzel veya okunmaya değer.Ki okuyucusu olan bir insan genelde yazıları sevilen bir insan değildir de nedir :) bu kişi de muhtemelen sizi okumayı seviyor..onu da bir okuyucunuz olarak göremez misiniz?



BLOGUM AİLEM/ÇEVREM TARAFINDAN BİLİNMELİ Mİ BİLİNMEMELİ Mİ?


Çirkin,ayıp,ahlaksız bir şey yapmadıktan sonra bilinebilir,söylenebilir veya saklanabilir de ama yukarıda vurgulamaya çalıştığım gibi istemediğiniz biri blogunuzu keşfedince kızmaca küsmece yok..

Şahsen blogumun beni gerçek hayatta da tanıyanlar tarafından okunmasını isterim.
Bir çok faydasını gördüğüm için ve zaman içinde blogun bana negatif değil pozitif geri dönüşümler sağladığını gördüğüm için blogumun bilinmesi beni rahatsız etmediğini söyleyebilirim..

Çok özel anlarım veya durumları nasılsa paylaşmıyorum ama paylaşmak istediğim düşüncelerim veya duygularımı kaleme alıp kendimi ifade etmem için muhteşem bir yoldur benim için blog yazmak.

Blog yazmaya başladığım ve ailem dahil çevrem tarafından okunmaya başladığım günden bu yana bir çok kişinin bana karşı olan düşüncelerinin değiştiğini beni daha iyi anladıklarını hatta olacağını asla beklemediğim kişiler tarafından saygı bile duyduklarına bizzat şahid oldum olmaya devam ediyorum..


BLOG NE DEMEK?


Blog demek bir bakıma karşıda olmaktır belki de karşında durmaktır kendini ortaya koymaktır,cesaret işidir her yiğidin harcı değildir güç ister emek ister sevgi ister esneklik ister ama bir yere kadar.Blog bir duruştur,bir ifade şeklidir,insanın kendini ifade etme duygusu da bir ihtiyaçtır.

Blog demek hatıraları saklamak demek,güzel insanlarla tanışmak demek,gerçek hayatta asla yanyana olamayacağın karşısında belki de kasıp kavrulacağın insanla tanışmak için heyecan duymak demek.

Blog demek,bir kart bile olsa dünyanın en kıymetli hediyesiymiş gibi onu saklamak ve tebessüm ederek bakmak demek.

Bu maddeler çokça uzar ve çoğu da yerinde olur..herkesi blogun kendisi için ne ifade ettiğini az ço kanlamıştır düşüncesiyle daha fazla yazma gereği düşünmedim..


BLOGU KAPATMAYI KESİN OLARAK DÜŞÜNENLERE TAVSİYELERİM


-Blogunuzu kapatmadan ve her hangi bir yayın hazırlayıp yayına almadan evvel mutlaka yazılan yayının en az üç gün taslak olarak bekletimesinde fayda var.


-Her hangi bir karar almadan veya tam olarak emin olmadan ve uygulamadan evvel duyuru yayınınızı mutlaka taslak olarak bekletmenizde fayda vardır..

-Duyuru yayını taslak olarak durduğu müddetçe kararınızın kesinleşmesi için blogdan tamamen uzak durmaya çalışın.
Blogunuzu hatırlatan ne varsa veya onunla ilgili ne varsa size uzak olsun..
Bu kararınızın bir gün sonraki durumunuzu ve muhtemelen nasıl hissedeceğinizi gösterecektir.



SON OLARAK


Kalmak istemeyenler gidişini ilan eder veya etmeden gider,blog aracılığıyla yeni insanlarla tanışmış bir şeyleri paylaşmış olan insanlar genelde ilan etmeyi duyurmayı bir açıklama yapma ihtiyacı duyarlar ve gayet normal bir harekettir...bazıları ise sessizce giderler sebeplerini kendilerine saklarlar,saygı duymak da gerek tabii.

Sizin de bu tür sorunalrınız veya belirsizlikleriniz varsa,düşünün derim.


Sevgi emek sonucudur blog..her tür hal olabilir,her şey yaşanabilir çünkü burası dünyadan bağımsız bir yer değil,evet çok samimi evet çok güzel evet şaşırtacak derecede de doğal bir alem..ama dünya üzerinde bir yer bu yani blog da dünya da böyle bir yer,burda da insanlar yaşar,insanlar konuşur yazar ve insanlarda duygu vardır düşünce vardır,etkiler etkilenir..dünya böyle gerçek hayat da böyle blog alemi neden farklı olsun ki?


Dostça önerim sevdiğiniz bir şeyi kendi ellerinizle yok etmeyin..ister bu alemde olsun ister gerçek hayatta.






Değmesin Yağlı Boya
Değmesin Yağlı Boya

Değmesin Yağlı Boya bir hayat blogudur yani hayatta ne varsa burda da vardır.Konular özenle seçilir güvenle okuyucularıma sunulur çoğunlukla da hepimize iyi gelir,yayınlar özgün ve orjnaldir kopya yapılmaz yapılmasına rıza gösterilmez :)

38 yorum:

  1. canım çok güzel bir yazı olmuş, teşekkürler... ben hiç kapatmak istemedim blogumu sadece zaman zaman çok sıkıldığımda ara veriyorum o kadar... ama zamanın ne hisler getireceği belli olmaz değil mi? sevgiler.....

    YanıtlaSil
  2. Ben ilk bloğumda yapmıştım o hatayı düşünmeden silmiştim , tabi benim silme amacım engelli oluşuma küçümser tavırla yapılan bir yorumdu.. Sonrasında kendimi çok sorguya çektim en fazla 1 ay blog olmadan durdum ve sonrasında yine buradayım :) Yazmak , içini bir şeylere dökmek çok güzel bir şey bence , ne olursa olsun kendinizi iyi hissettiren şeylerden vazgeçmeyin bence :) kalemine sağlık ablacım sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten böyle bir şey mi oldu Didem..senin kendi kararın diye düşünmüştüm ne kadar soğuk ne kadar acı engelli tanımı bile hoş değil herkesin bir yeteneği mutlaka var çünkü canım sen sevdiğin şeyi yapmak konuşanlar hep olacak.

      Sil
    2. Malesef bazen böyle insanlar çıkabiliyor karşıma ablacım :) senin takip ettiğin blog ikinci bloğumdu iş bilmez biri tarafından yanlışlıkla silindi , şuan yorum yazdığım üçüncü bloğum :)) azimliyim ben yaa kimse ve hiç bişey yıkamaz beni yazmaktan vazgeçmem asla :)

      Sil
    3. Aynen devam et Didemcim kimse mükemmel değildir.

      Sil
  3. bloğumu 3 kez kapattım, taşıdım, vazgeçtim, yazmadım, insan zaman içinde heycanını yitiriyor, başka mecralara kayıyor, sonra özleyip geri dönüyorsun işte. ne bileyim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tam emin olmadan gidebiliyoruz bazen ..tekrar dönmen ne güzel hoş geldin.

      Sil
  4. Yazasım yok , okuyasım yok , yaşayasım yok bu aralar . Kapatmayı düşünmedim , okuyan okusun . Tıkandım mı ? Hayır!! Ama kendimi ifade edecek gücüm yok . Resmen kapanmasa da fiilen kapanmış gibi oldu ... Yazı çok güzel , çok emek vermişsin . Sağolasın canım . Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Blogu sil butonuna dokunma ;)
      Geçici bi hal olabilir.

      Sil
  5. Zaman zaman benim de aklımdan geçiyor, sonra hemen vazgeçiyorum.

    YanıtlaSil
  6. Canım ne kadar güzel ve ayrıntılı izah etmişsin, kalemine, o güzel yüreğine sağlık. Ve o kadar çok doğru tesbitler yapmışsın. Benim de handikaplarımdan tanıdıklarca okunmak 😃 Sanki o zaman kendimi kısıtlanmış gibi hissederim diye kendi kendime yazmayı tercih ediyorum :)). Benim blog dünyasından en büyük kazancım inanılmaz donanımlı, farklı, bilgili, sevgili insanları sizleri tanımak ve istifade etmek oldu. O nedenle burası çok özel, çok kıymetli... Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir çok şeyimizi gösteriyor sergiliyorken kalbimizdekileri göstermekten neden çekiniyoruz?..
      Kalbimiden utanıyor muyuz yoksa?..belki de kendimizi ifade etmekten korkuyoruz bilemiyorum insan bazen ketum oluyor bu konuda.
      Bu alemde kaybım da oldu kazancım da en güzel kazancım ise dediğin gibi güzel insanlar girdi hayatıma.

      Sil
  7. Ne zaman bloğumu artık yazacak bir şey bulamıyorum diye kapatmaya karar versem hoop aklıma bir sürü şey gelir :) İlk zamanlar biraz mola falan derdim şimdi sessizce veriyorum molamı :)

    Sadece özel sebeplerle üç aya yakın yazmadım. Onda da silmedim yazdıklarımı. Bloğum çocuklarıma benden hatıra gibi bir şey olacak. Kapatıp yeni açmayıysa hiç düşünmedim sanırım. Hayatımı nasıl kapatamazsam bloğum da durmalı gibi geliyor :)

    Çok güzel noktalara parmak basmışsın ve yazmaya yeniden başladığın için mutluyum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Handan zorlamakla olmuyor tabii içinden gelip samimi olmalıyız nerde olursak olalım evet bazen tıkanır insan ama bu da doğal bir şeydir ve kesinlikle geçici bir süreçten ibaret olduğu defalarca ıspatlandı..elimizden geldiğince biz olalım burada olalım dişa bunlar yansıyor zaten..yeniden başladığım için bende çok mutluyum :)

      Sevgiler.

      Sil
  8. Ne kadar güzel bir yazı olmus, blog kapatmak isteyen herkes okumalı..

    YanıtlaSil
  9. Bir dönem ben de kapatmak istemiştim. Ama daha sonra kapatma kararıma neden olan faktörleri değiştirerek sorunu çözmüştüm. Ne güzel bir yazı olmuş. İlerde tekrar benzer duyguları yasarsam geri dönüp bunu tekrar okuyacağım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Defalarca kapattıktan sonra tecrübe ettiğim şeyleri yazdım sanırım her blogcu bu evreleri yaşıyor.

      Sil
  10. Blog yazmaya yeni başlamama rağmen benim bile kapatmayı düşündüğüm oldu. Uzun zamandır yazanlar için çok normal. İnsan her zaman aynı ruh halinde olmuyor. Bazen sıkılıp kapatmak istiyor. Ama kıyamıyor...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Emek verilmişse elbette kıyamaz insan ..kendimiz sahiplenmeliyiz evvela.

      Sil
  11. Çok faydalı bir paylaşım olduğunu düşünüyorum teşekkür ederiz, zaman zaman hepimizin benzer kaygıları oluyor sanırım; ama benim için burası en büyük sığınak az ya da çok paylaşım önemli değil, zaman buldukça yazmak benim en büyük ilacım. sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şifa gibidir blog bazen size katılıyorum.

      Sil
  12. Ben de bir kişiden sebep adres değişiklikleri yaptım zamanında. Normal hayatta tanıdığınız birisi burada olmayacak benim kanaatim budur.
    Kendi isteğimle de değiştirdiğim oldu. Mesela son zamanlarda yaptığım değişiklikler. Sıkılıyor insan, daha faydalı olmak istiyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okuduğunu blogumun varlığı hakkında bilgisi olduğunu dahi bilmezken kendisi mesaj atarak bunu anlamış oldum..insan bi garip oluyor oysa nice insanlar okuyor tanımadığımız..tanıdık olunca.bir başka oluyor yine de okuması bir sorun teşkil etmedi ama çok canım sıkıldı..o değişiklikleri ben de denedim ama buraya çok emek verdim başka bir blog'a tutnamadim.

      Sil
  13. Ben terk ediyorum. Sonra geliyorum yayınlara ara verip gelmek iyi oluyor vallahi bilmesinler tanıdıklar çok özen gösteriyorum hatta elimden geldiğince dikkatliyim İstemiyorum tanıdık olsun açıkçası Güzel paylaşım olmuş .... Ellerin dert görmesin...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim canım özletme kendini daha sık yaz olur mu💕

      Sil
  14. blogumu silmeye karar verdiğimde yani şu an yazını gördüm...
    benim silme gerekçem hiç kimsenin beni okumuyor olması:/ takipçiler olmadan yorumlar olmadan yazmanın ne anlamı var ki?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili ince eleme blogunu az evvel ziyaret ettim konuların bir çoğu ilgimi çeken konular olduğunu gördüm bana göre takip etmek istediğim bloglar arasına girmeye aday bir blog ve takibe almak istedim ama nasıl.? En basitinden gfc izleme eklentisi yer almıyor yani seni istesem de ancak Manuel olarak blog adresini okuma listeme ekleyerek takip edebilirim,çok önemli olan bir husus daha var mesela sen bu yorumu yapmasan ben senin varlığından haberdar olamazdım yani ziyaretlerini sıklaştır blog Oku okuduklarını yorum bırak çevren oluşur zamanla göreceksin ki burada çok güzel insanlar var kucağını yeni gelene hemen açan:)
      Blogunu silmeden iyi düşün istersen kiii blog adını da oldukça başarılı buldum şahsen;)
      Sevgiler!💕

      Sil
  15. Yusuf Arslan kardeşim, 2016,da belli blogların beğendiği yayınlarını listelemiş. Bu vesileyle yazını yeni okumuş oldum yavrum. Ne kadar detaylı ve doğru tespitlerin olmuş. Kendinden örnek vermişsin meselâ. Gayet içten, doğal ve hepimizi etkileyecek bir sesleniş olmuş...
    Ben de bir kaç hanım blog sahibi tanıyordum, veda yazılarına rastlamış, hiç tanımadığım halde "Neden ?" diye sormuş, hatta vazgeçsinler diye teselli yorumları bırakmıştım. Gerçekten zor bir karar olmalı. Bir ara ben de, bloğumu düzenlemeye çalışan, fakat bir şeylerin ters gidip vazgeçmemden dolayı bayağı ağır saldırılara uğramıştım. Hatta daha bir ay evvel yine bir şanssız olay yaşadım. İlk olayda gayet üzgün olarak bir yazı hazırlamıştım. Yaşım üzüntü kaldırmıyordu ve rahatsızlanmaya başlamıştım. O yazı hâlâ durur. Fakaaat, ben hayatta hiç bir zorluktan kaçmamış, göğüs geren biriydim. Olmadı, yapamadım.
    Artık hiç düşünmüyorum bile. Bloğuma girmediğim gün olmaz, geciksem bile daralıyorum. Şimdi benden önce bu yazıya yorum bırakan arkadaşın bloğuna gidip önce üye olup biraz incelemek istiyorum. Üzüldüm zira, yollar bazen kesişmiyor. Görsem mutlaka bakardım.

    Blog yazmak beni hayata bağladı. Belki hayatımda sevemediğim kadar çok insanı karşılaşmadan sevdim. Biraz görmeyince ortalıkta yayınlarını resmen özlediğimi hissettim.
    Diyeceğim çok yerinde, yararlı bir konuyu işlemişsin yavrum. Kutlarım seni. Sevgilerimle :) Ece ablan :) 2017 sağlık, mutluluk ve şansıyla gelsin sana ve ailene yavrum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Oy sevgili ablam çok üzülerek yanıtlıyorum bu yorumu zora dikkatimden kaçmış Ece ablam bağışla beni..Rabbim içini huzur günlerini maneviyat ile doldursun dilerim ki her yılın böyle geçsin gittikçe de mana alemin derinleşsin bağışla beni ellerinden yanaklarından öpüyorum çok teşekkür ederim.

      Sil
    2. Ne demek canımsın. Şimdi çok mutlu oldum :) Senin de bana dilediğin her şey olsun. Gözlerinden öpüyorum yavrum :)

      Sil
    3. Ben de rahat bir oh çektim Allah razı olsun gönül koyma bana emi💕

      Sil
  16. Blog gezerken eski yayininizi gordum ben de 2 ya da 3 kez birakma niyetine girdim .blogumu blogcanlarımı cok seviyorum ve benim icin cok ozel beni kapatayim mi acaba diye düşündüren emek hirsizlari oldu maalesef. Hem can dostlar hem de onlarin umrunda mi olacak dusuncesi vaz gecirdi beni ilk zaman nasil boyle seylere cesaret edebiliuorlar diye agladigim bile oldu. 2008 den beri paylasim yapiyorum son 5 yilda hizla arttiyor hirsizliklar biraktim pesini bunlar mi ugrasayim isimden kiymetli degiller deyip devam ettim ediyorum bakalim uzun surer ins😄
    Elinize saglik.Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında uzunca bir süre bu alemde olan bu gibi sorunları yaşamıştır ve evet emek hırsızlığı en acı vereni olabiliyor çok geçmiş olsun bunun önüne ne yazık ki geçilmiyor.

      Sil
  17. Gmail kutuma Hatice kardeşimin yorumu düşünce, tıklayıp yazına girdim yavrum. Sanki okurken daha evvel okuduğumu ve çok beğendiğimi hatırlamış gibi de oldum, haliyle unutulabilir de. Yorumları okuyup aşağıya doğru indiğimde ise bayağı geniş bir yorum yaptığımı ama cevap yazmadığını da görmüş oldum. Sormayacağım ama üzüldüğümü söylemeliyim. Nedeni ne olursa olsun bir yeni yıl kutlamasını ve iyi dilekleri herkesin hak ettiğini düşünürüm. Ben yazılarını sever, gördüğümde okumaya çalışır ve okursam yorumsuz bırakmam. Ama hayat çok oyalar bazen. Gidemez, bakamazsın yazılara ya da gözünden kaçmıştır. Ben yineleyerek bu konunun çok yerine olduğunu ve senin o duyguları çok güzel anlattığını yazmak istedim. Sağlıcakla kal.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel ablam sen yorum yazmasaydın ben fark etmeyecektim dikkat etmeye çalışıyorum kimse cevapsız kalsın istemiyorum nasıl olur da görmemişim tekrar özür dilerim bağışla beni olur mu ve lütfen lütfen farklı düşünme sen güzelsin güzel kal💕

      Sil