17 Şubat 2016

Benim Memleketim''Gökyüzü ve Dağlar''


Objektifim en çok gökyüzünü sever..


Günler azaldıkça..daha fazla gökyüzü daha çok mavi hapsetmek istiyorum içimde..



Ölecek gibi hissediyorum..Sahte bir dünyaya gidecek gibi hissediyorum,ne zaman bu kadar hassaslaştım ben..,burdan ötesi yalan gibi hissediyorum..Jim Carrey'in bir filmi (Truman Show) gelir aklıma hep Almanya'da gökyüzüne bakınca..elimi uzatsam,gökyüzüne dokunsam,dokununca da kaşıt gibi yırtılsa,yırtılınca kağıt kendimi memleketimde bulsam..bir oyundur yaşadığım desem,oyun bitti buraya kadarmış desem..



Neden..

Memleket dışında hayat yok mu sanki..gökyüzü,mavi yeşil yok mu sanki..
Ama aynı değil işte..
Aynı değil ki..

Vatandan ayrı olmak ve ayrılmak bu kadar zor geliyorsa insana bu dünyadan ayrılmak nasıl gelecek acaba..

Değmesin Yağlı Boya
Değmesin Yağlı Boya

Değmesin Yağlı Boya bir hayat blogudur yani hayatta ne varsa burda da vardır.Konular özenle seçilir güvenle okuyucularıma sunulur çoğunlukla da hepimize iyi gelir,yayınlar özgün ve orjnaldir kopya yapılmaz yapılmasına rıza gösterilmez :)

5 yorum:

  1. yeterki canınız sağolsun arkadaşım,can sağlığı dünya varlığı umarım kısa zamanda memlekete dönersininiz....

    YanıtlaSil
  2. O duyguyu Kayseri'ye gittiğimizde yaşamıştık biz de sanki gökyüzü cok daha yakın daga gerçek gibi. Biraz da sehır ve dağ Havası farkı da var arada. Jım Carrey nın o filmi tam anlatmış duyguyu hakikaten. Bu Dünya'dan ayrılmak böyle zor gelmesin ama ;(

    YanıtlaSil
  3. işte o yüzden dünya hayatıda dahil kalben çok bağlanmamak gerek kendini misafir telakki etmek gerek desem... malesef vatan hasreti de başka bir şeye benzemiyor ki.
    sevdikleriniz sağ olsun siz huzurlu olun müslümana her yer vatan Allah hesabına yaşayınca. Rabbim özleminizi azaltsın, selamlar

    YanıtlaSil
  4. Muhteşem bir manzara gerçekten insanın gökyüzüne doğru uçası geliyor. Bu arada fotoğtaflarınızı çok beğeniyorum :)

    YanıtlaSil
  5. Memleket disindaki hayat sadece nefes almaktan ibaret.bazi anlarda kapana kisilmis gibi hissetmek, sonra yine de sükretmek.zor cok zor.sanirim gurbette ayni gökyüzünün altindayiz,frankfurt yakinlarinda.belki birgün yirtilir bu grilik:)sevgiler Emel

    YanıtlaSil