24 Aralık 2015

Öfkelenince Neden Bağırırız?


Hintli bir ermiş öğrencileri ile gezinirken Ganj nehri kenarında birbirlerine öfke içinde bağıran bir aile görmüş. Öğrencilerine dönüp “insanlar neden birbirlerine öfke ile bağırırlar?” diye sormuş. Öğrencilerden biri “çünkü sükunetimizi kaybederiz” deyince ermiş “ama öfkelendiğimiz insan yanı başımızdayken neden bağırırız? O kişiye söylemek istediklerimizi daha alçak bir ses tonu ile de aktarabilecekken niye bağırırız?” diye tekrarsormuş.

Öğrencilerden ses çıkmayınca anlatmaya başlamış:''İKİ İNSAN BİRBİRİNE ÖFKELENDİĞİ ZAMAN, KALPLERİ BİRBİRİNDEN UZAKLAŞIR''.Bu uzak mesafeden birbirlerinin kalplerine seslerini duyurabilmek için bağırmak zorunda kalırlar. Ne kadar çok öfkelenirlerse, arada açılan mesafeyi kapatabilmek için o kadar çok bağırmaları gerekir.”

“Peki, iki insan birbirini sevdiğinde ne olur? Birbirlerine bağırmak yerine sakince konuşurlar, çünkü kalpleri birbirine yakındır, arada mesafe ya yoktur ya da çok azdır. Peki, iki insan birbirini daha da fazla severse ne olur? Artık konuşmazlar, sadece fısıldaşırlar çünkü kalpleri birbirlerine daha da yakınlaşmıştır. Artık bir süre sonra konuşmalarına bile gerek kalmaz, sadece birbirlerine bakmaları yeterli olur. İşte birbirini gerçek anlamda seven iki insanın yakınlığı böyle bir şeydir.”

Daha sonra ermiş öğrencilerine bakarak şöyle devam etmiş: “Bu nedenle tartıştığınız zaman kalplerinizin arasına mesafe girmesine izin vermeyin. Aranıza mesafe koyacak sözcüklerden uzak durun. Aksi takdirde mesafenin arttığı öyle bir gün gelir ki, geriye dönüp birbirinize yakınlaşacak yolu bulamayabilirsiniz.”
Değmesin Yağlı Boya
Değmesin Yağlı Boya

Değmesin Yağlı Boya bir hayat blogudur yani hayatta ne varsa burda da vardır.Konular özenle seçilir güvenle okuyucularıma sunulur çoğunlukla da hepimize iyi gelir,yayınlar özgün ve orjnaldir kopya yapılmaz yapılmasına rıza gösterilmez.Blogumu oku,sana da iyi gelecek:)

16 yorum:

  1. Ne güzel bir hikaye. Çocuklara bağırmak istediğim zaman bunu hatırlamaya çalışıcam.

    YanıtlaSil
  2. Bu hikayeyi daha önce okuduğumda da çok hoşuma gitmişti. Müthiş bir anlatım. hatta okulda öğrencilerimle öfke kontrolünden konuşurken, onalra da anlatmıştım. Bir daha okumak iyi geldi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlk kez karşıma çıkıp okudum çok etkilendim.Öfke ve bağırmak sıkıntı getiriyor art arda yazmak lazım bu hikayeyi bir yerlere.

      Sil
  3. Çok güzel bir hikaye daha önce okumuştum ama tekrar tekrar okunup sürekli hatırda tutulması gerek.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okuyamayan bir benmişim gülümsettiniz :) çok güzel çok ince bir hikaye..sevgiler.

      Sil
  4. Çok güzel bir hikaye ayrıca çok ta doğru düşününce gerçekten õyle. Kalpler birbirinden hiç uzaklaşmasın:)

    YanıtlaSil
  5. Ben bunu bilmiyordum. Çok teşekkür ederim. İnşallah aklımda tutacağım canım. Sevgiler!!!

    YanıtlaSil
  6. Ne güzel anlatmış. Teşekkürler.

    YanıtlaSil
  7. Ne güzel bir hikaye. Kendimize bir bakmak lazım. Ben de birden kendimi düşündüm. Öğrencilerim taşkınlıkta ölçüyü kaçırıp sabır sınırlarımı ihlal edince onlara bağırdığımı düşünüp üzüldüm. Ama onları seviyoruum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çocuklar geliyor benim aklıma..en çok hangisine yükseliyorsa sesim onunla kalplerimizin yakınlığını sorguladım..Elbette seviyorsunuz öğrencilerinizi ben de çocuklarımı ama oluyor bu tür durumlar evde veya okulda..aile olmanın yakınlaşmanın bir gereği gibidir anlaşılmazlıklar..hayat :)

      Sil
  8. Gerçekten de çok iyi bir hikaye ama insan sevdiklerine de istemsiz bir şekilde bağırabilir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnsanız tükendiğimiz anlar yok değil elbette.

      Sil