8 Ekim 2015

Senden Özür Diliyorum Blog-Çünkü Güzel İnsanlar Var


Merhaba blog.
Seni ihmal ettim yine,ihmal etmekle kalmadım büyük denecek kötülükler ettim sana,alınma.
Senden çok kendime ettim.
Ettiğini de bulur insan,buldum.
Önce sana seslenmek ve sana yazmak istiyorum.
Önce sen ve ben.
Başladığımız yerden,yol aldığımız yerden ve vardığımız noktaya değineceğim.Bunu birileri okur belki,okuyacaktır ama sana çok emeğim geçtiği için evvela seninle konuşmak istiyorum.
Sevgili blog.
Sen ve ben biriz,ayrı olamadık ayrı kalamadık..daha bir kaç hafta evvel seni yok etmek istedim,evet yine.
Seni sildim tüm sosyal hesapları kapattım.Sana çıkan tüm yolları kapattım tüm köprüleri yıkmak istedim kısaca.
Seni kapattım ve hayatıma sensiz devam etme kararını aldım sandım.
Sandım.
Çünkü bu senin silinme süresi boyunca benim kafada çok şey değişti ve bir çok şeyi gözden geçirdim.
Önce kendimi ve ne istediğimi vs gibi şeyler düşündüm.O gün kendimi ciddiye seni hafife almıştım,nihayetinde seni silmiştim sen artık yoktun.
Hodri meydan istediğim gibi ölçtüm biçtim kısaca.
Ardından senle beraber gelenleri,gidenleri kısaca seninle beraberken kazandıklarımı ve kaybettiklerimi düşünmeye geldi sıra,sırada bu varmış demek ki,düşündüm bunları da.
Sonra sessizlik oldu blog.
Büyük sessizlik,kafayı patlatan türden.
Kalp sessizliği.
Seni silmiştim sensiz devam etmeye karar vermiştim bi güzel gitmiştim,aferin bile dedim bana.
Kızma.
Ama sen kızdın blog.
Sen kızdın ve görüyorum ki benden intikam bile almaya başladın..alma blog alma.
Sen benim eserimsin sonuçta bak kitaplara yazarlarından intikam alıyorlar mı,bak resimlere ressama pusu kuruyorlar mı,hayır.
O zaman ne?
Alma intikam..bi dinle.
Ben anlatayım,sen dinle.
Kimse yok nasılsa..herkes gitti.
Kaldık sen ve ben yine başbaşa..ilk günkü gibi.
Ben seni çok sevdim blog,bu çok önemli..ileride yazacaklarımdan dolayı bir özür babındadır bu sözüm tut aklında.
Seni çok sevdim..
Çünkü sen bir çok güzelliğe vesile oldun.
Güzel insanlar tanıdım,onlara kalbimden gelenleri gösterdim ve onlar bunları sevdiler,benimsediler.
Faydalandığım bir çok şeyi onlara da anlattım faydalandırlar.Senin asıl var olma amacın tam da buydu işte blog.
İnsanlar..
İnsanların içine çıkmayı pek seven biri değilimdir değildim olacağımı da sanmıyorum bu yaştan sonra..ama senin sayende insanların önüne varlığım ve statüm ile değil kalbim ile çıkmama sebep oldun.
Bunu senin sayende yaptım..
Durum böyle oldu..kalbim ile yola çıktım ve kalbimde yeni yeni odalar inşa ettim ve biliyorsun ki bu odalarda çok kişi kaldı her biri kalanlara özel ve mahsus oldu.
Çok kişi geldi geçti.
Daha dün yüreğimi yıllar sonra bile tekrar ısıtan ve gözlerimin gülmesine sebep olan bu güzel insanlardan biriyle konuştum.O da seni seviyor,öyle dedi.
Neyse blog bak..bu gelip giden insanların tümü iyi değildi,safsın sen de yüreğim gibi.
Biri çok ciddi hasar verdi.
Bana.
Bu hasar sana da yansıdı ve bu hasar kalbimin odalarında yer açtığım diğer güzel insanlara da yansıdı,onlar da yaralandı blog.
Gerçekten.
Öyle oldu.
İçine ata ata cesetlerle doluyor bir süre sonra insanın yüreği.
Kalp mezarlık mı ki cesetlerle dolsun,değil.
Odaların birinde biri vardı blog..en güzel odamı ona ayırmıştım daha doğrusu,çok uzun yazılır bununla ilgili,yazılır ama değdiği takdirde,değmiyor yazmayacağım uzun uzun.Kısacık bir kaç satır yazacağım.
En güzel odama yerleştirdiğim bu insan kişisel hırsı kıskançlığı hasedini tatmin etmek için ve benim onu çok sevdiğimi bildiği için bir bakıma seni de beni de kullandı blog.Kullandı diyorum çünkü tatmin olduğu an attı beni hayatından.Bu kadar temiz ve öz anlatıyorum sana,attı.
Hiç bir şey yaşanmamış gibi hiç bir şey yokmuş gibi.
Şimdi ben sana bu kadarını yazayım sen bu kadarını bil dedim ya değmiyor anlatmaya ama zamanında çok önemliydi onun mutlu olması için insan kalbi dahi kırdım ben blog,insan kalbi dahi.
Gitti bu insan hayatımdan ve kalbimdeki odası yok oldu.Dozer geçti üstünden.
Mavi boncuklar saçmaya devam ediyor,dünya tatlısı maskesini takıp insanlar içinde binbir perde ile örtmeye çalıştığı kibir ve hasedi örterek iyi biriymiş gibi hayatını sürdürmeye çalışıyor.
Ama öyle değil blog.Vebal diye bir şey var bilir misin..Vebal altında kalınabiliyor sonra düşünüyor insan ya neden benim istediğim gibi olmuyor veya neden dualarım kabul edilmiyor.
Sen git evvela yıktığın kalpleri onar.
Durum böyle blog..Bu birinci sebepti seni boşlamama ve yok etme eyleminde bulunmama..
Çok şükür ki iyi insanlar var çok şükür ki zorluklar var çok şükür ki aşılmak için bekleyen dağlar ve zor patikalar var..
Aştım geldim geçtim geldim ulaştım geldim..

Çünkü güzel insanlar var.
Çünkü güzel insanlar var blog.Burdalar..Bu alemde sana kalbiyle gelen ve seni seven insanlar var.
İnsan sevdiğini değil,onu seveni elde tutmaya çalışmalı ve onu seven için çırpınmalı bence.Sevdiğini tutmaya çalışmak ve onun için ödünler vermek onun için bir şeyler yapmak bencilliktir ego tatminidir.
Bizi sevenlere bakalım.Bizi sevenlere bakıyorum.
Pırlanta gibi yürekleri var.Evet çoğunun kalbinde çizikler var senin benim kalbimdeki çizikler gibi ama bu çizikler onların pırlanta olmadığı anlamına gelmez.

Senden özür diliyorum blog.
Senden özür diliyorum okurum..ve varsa kırdıklarım ve varsa bana karşı bir küslüğü bir gönül koymuşluğu olan.

Hayat sandı ki insan zayıf ve hayat sandi ki insan tecrübesiz.
Hayat bizi korkutmak istedi.
Çeşitli bir post oldu bu blog.Ne ararsan var türünde ve tadında..Tadını çıkar.Bu gün ne usluba bakıyorum ne imlaya.
Çeşitli bir post bu blog.Senin postun,benim blogum.


Evim çok uzaklardak aldı blog.Bu bana çok acı verdi,hala kendime gelmiş değilim.Eşyalarımı dahi ben çıkartımpaketleyemedim,sağ olsun yakınlarım yığmışlar bir odaya.Yıllarca emek verdiklerim yığılıp kalmış bir odada.Kitaplar nevresim takımlarıyla üst üste bir arada.
Resimlerini çekip gönderdi oğlum.Kahroldum blog.
Sonra birdaha baktım resimlere,benim telefonumdakilere değiliorada o eşya yığınının o ömür yığınının resimleri yoktu,silmişti kaldıramadım blog.Oğlumun telefonundan bir kez daha baktım o yığına.
İşte hayat bu insan bu.Yıllarca didinkilerin ve emek verdiklerin sen gidince bir köşeye yığılabiliyor,senin değer verdiklerin birilerinin sadece eşyası olabiliyor hatta yağmurda bırakılanlar bile olabiliyor.Dünya malına üzülmeyeceksin tenezzül bile mümkünse etmeyeceksin yolcusun bunu biliceksin aklını başına alacaksın dünyaya çok yatırım yapmayacaksın blog,bunu anladım.


Geldimsonra başka diyarlara.Ne ezan var ne sela blog.Hiç biri.Sabah olmuş mu öğlen yaklamış mı anlayamıyorsun blog.Günün uzun bir dilimi gri oluyor kış mevsiminde.Yazları ise delirtecek kadar sıcak.Eşya var ama ikinci el,zaman içinde bütçemize göre yenilerini alıyoruz onların yerine,kolayca kırılıyor dağılıyorlar çünkü ne de olsa ikinci el eşya adı üstünde..Almışız masamızı yatağımızı çocukların yataklarını masalarını vs..tanıdık akraba dost bir avuç insan kalbiyle koşmuş işlerimize.Sen bunları bilmiyorsun tabi,anlatmadım blog.Bir tek bunu anladım.Mültecileri çok sevmek lazım.Ensar olmak lazım blog.Suriyelileri duydun gördün haberlerini.Onları çok sevmek lazım çok şefkat göstermek lazım blog.Onlar da ben gibiler hatta benim kadar şanslı değiller blog.

Her biri sana yukarıda da yazdığım gibi kalplerinde odaları olan insanlar.Duygu odası,sevgi odası,çocukluk odası,komşu odasıiana odası,baba odası,hatıra odası,sevinç odası,umut odası,düş odası.
Böyle sayısız bir çok oda düşün her mültecinin içinde.Gttikleri yerlere topraklara götürüyorlar bu odaları onlar sadece mülteci değil.Onlar çok odalı bir ev.Bir hayat blog.
Bazı odalar ise geride kalıyor,onları kalbinde götüremiyorsun,secde ettiğin topraklar mesela,dizlerini vurduğun sokaklar,sallandığın ağaçlar.Hayat blog,hayat.

Çok dolu beynim.Sana filtreden geçirmeden yazalıne uzun zaman olmuş blog.Kimse yok sesini çıkarma dinle yeter ki.

Mülteciler dedim onlar güzel insanlar.Çok sevap ile geldiler,çok sevelim onları bizim olsun sevaplar blog.Melekler bakıyor melekelr kayıtta.


Yağmurunu sevmedim buranın.Sessizce yağıyor.Ne gök gürültüsü ne şimşek çakar burada.Böyle pis pis yağıyor.Yağmur sesi iştahını kabartmıyor yani insanın,ıslanası gelmiyor çıkıp yürüyesin gelmiyor.Zamanla sevilir belki ama şimdilik sevmiyorum onu blog.Bir de başladı mı yağmaya günlerce.Çürütmek istiyorsun insanı sanki.Resmi kuşu da karga.Her çatıda bir karga.Ne ölmüşse artık.Bekliyor hep karga çatıda.Üf..karamsarlık istemiyorum.


Yol bilmez dil bilmez insan zor olur.Çocuklarım hastalandı doktora götüremedim.Ne dosta ne komşuya hadi doktora gidelim çocuğun ateşi çıktı diyemedim.Mahçup hissettim kendimi blog.Ağrı kesici verdim duş aldırdım ateş düşürücü verdim iyileşti bir kaç gün sonra çocuğum,ateş düştü blog.


Buradaki ilk bayramın sabahından bahsedeyim mi sana,bahsedeyim blog.
İlk bayram sabahını tarif edemem aslında sana.Sela okunmadı mesela sabah ezanından önce,bizim oralarda okunurdu ama buraları bizim oralar değil ki.Düşük maneviyatı,alimi evlayası olmamış buranın belli ki.Batıya işte bu yüzden neden özenir bazıları gerçekten anlamıyorum ben,kapasitem bu kadar anlamıyorum belki onların vardır bir bildiği,onları da hor görmemek lazım blog.
Memeleket acısı ve hasreti diye bir duygu varmış blog,onu da tattım sonunda.Özlenen bir şeyin olması güzel,özlem güzledir blog.


Keşif devam ediyor.Tırtıl gördüm dün.Sarı renkte.Sen hiç sarı tırtıl gördün mü blog?Çekmiştim resmini ama eklemeyi ihmal ettim.
Bir çok gzelliğin peşine düşme kararı aldım,her fırsatta nehrin kıyısında veya küçük ormanların içinde buluyorum kendimi.Ruhumu atabileceğim en güzel yerlerden biri oldular.
Çok şey birikti çok şey yaşandı.
Hayat her gün yeni baştan tanıtıyor kendini.Tanışmak ister misin dahi demiyor.Patavatsız hayat.



Yeni bir hayat yeni bir ülke her şey yeni blog.Burası da yeni çalışma masam.Bazen dikiyorum bazen yazıyorum bazen tasarım yapıyorum.Bir hırsızım var dadandı yaptıklarıma çalıp duruyor bu yüzden sana bile göstermiyorum yaptıklarımı artık blog.Anladın sen.
Odam çoğunlukla mavi objeler içeriyor.Mavi mumluklar mavi süsler mavi nevresim takımı.Denize bakan bir odam var ama penceresinden dışarıya baktığında görünen sadece yeşil bir nehirdir aslında.Nehri Yahudi mahkumlar kazmış blog.Hitler zamanında.Allahım insanlar neler yaşamış insanlara insanlar neler yaşatmış.


Canım blog.
Sen ve ben.
Başkaları gelir görür mü bilmiyorum.Korkuyorum da bir şeyler beklemeyi artık.Daha çok ben vereyim diyorum.Ben kaybettiklerime alıştım ve bunu kontrol edebilirim bunu kaldırabilirim diyorum ama insanların bize kaybettirdikleri daha ağır oluyor sanki blog.Bizi sevenlere bak blog.Onların gözlerine bak.Çok güzel insanlar onlar.
Onlar gerçek onlar ahirette bile bizimle olmak isteyen insanlar.Sevelim onlar blog.Sevelim ve burada olmaya devam edelim,kalalım blog ne olur kalalım istiyorum.Sevenler için kalalım.Bizi sevenleri tercih edelim,bizim sevdiklerimizi değil.
Değmesin Yağlı Boya
Değmesin Yağlı Boya

Değmesin Yağlı Boya bir hayat blogudur yani hayatta ne varsa burda da vardır.Konular özenle seçilir güvenle okuyucularıma sunulur çoğunlukla da hepimize iyi gelir,yayınlar özgün ve orjnaldir kopya yapılmaz yapılmasına rıza gösterilmez.Blogumu oku,sana da iyi gelecek:)

13 yorum:

  1. Kalbin o kadar güzel ki... Iyi ki geri döndün

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel gören gözler var sizin gibi..mahçup hissettim Allah razı olsun hoş buldum.

      Sil
  2. Canım Sevgim♡
    Yazdıklarını gözyaşları ile okudum.
    Evet, bu blog önemli...
    Çünkü seni bana "o" tanıştırdı.
    Vazgeçmeden devam edelim Sevgim... herşeye rağmen, bazen birçok şeye değiyor...değil mi?
    Muhabbetle♡

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevdem..yüreği saf kalbi temizim..değmez olur mu..senin dediğin gibi bizim tanismamiza bu blog vesile oldu ve ben ahirete değin seninle olmayı isterim güzel kardeşim ..

      Sil
  3. Her şeye ama her şeye rağmen hayat devam ediyor :)
    Sevmeyi bilirse insan ve sevdiğini gösterebilmeyi elbette, ne bırakır onu blogu ne de okurları. Ne dargınlık olur aralarında ne de kırgınlık.
    Her şerde bir hayır vardır derler ya hani, defalarca yaşadım. Defalarca şükrettim.
    Vardır bunda da bir hayır :)
    Sewgiler, ML...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayırlısı elbette..hayirliymis zaten..Allah'a hamd olsun..biz bilemeyiz O biliyor ve çıkarıyor hayatımızdan bize zarar veren ne vatsa..hamd olsun..benden de sevgiler.

      Sil
  4. Canım o kadar tevafuk olduk i yazın
    Bende uzun zamandan sonra bu gün ilk defa bloğa yazı yazdım
    Aslında senin gibi bir destan yazmak vardı aklında ama yazmadım
    Evet seni özlüyorum.
    Bir kaç tane arkadaşı da çok özlüyorum aslına bakarsan bende blogumla dertlesmeyi özlüyorum
    İki gün önce Suriye liler için Hüdai Vakfın da bir kahvaltıda idik. Hocamız da Ensar olmak tan baş etti.
    Canım konuşacak çok şey birikmiş .
    Şu an nerdesin bilmiyorum ama her şey gönlünce olsun Allah a emanet ol bi tanem

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Birikir zamanla.
      Blog tadinda olmuyor diğer sosyal ağlar zaman geçince anlıyor insan tüketimin bir parçası olduğunu ..Burası güzel burasi sıcak ve samimi. burada kal..
      Turşuların çok güzel ;)
      Allah razı olsun ablammm

      Sil
  5. İnsanın durulduğu zamanlarda olur, yorulduğu zamanlarda, ama ömür götüren kırıldığı zamanlardır güzelim. Onun için benim felsefem kimseyi kırmamak, beni kıranlardan da uzak durmak. Seni bir süredir görmedim bu yazını okuyunca rahatladım. Hayırlar olsun sana yaşadıklarında..
    Sevgiler,
    Mail atıyorum cevap bekleyeceğim fırsatın olursa eğer tabiki..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mailin aldım cevapladım güzel ablam..
      Daha evvel de demiştim sana insanın senin gibi komşu bir ablası olmalı .
      Geldi geçti yaralayan geldi geçti acıtan ..önümüze bakalım önümüzde ufuk önümüzde gökyüzü ve guzel insanlar..çok sevgiler gönderiyorum ..

      Sil
  6. Bazen her şey yola devam edebilmektir. En çok özlem kısmında ağladım. Yazmışsınız, sizin değer verdikleriniz bir kenarda öylece bir anlamı kalmadan kaldırılabilir. Özlemin nasıl bir gariplik olduğunu bilirim. Allah'tan sevdikleriniz yanı başında. Onlar daim olsun. Sizin bir an önce oraların dilini öğrenmenizi diliyorum. Kendinizi anlatamamak kadar hiç bir şey zor olamaz. Hele de dar vakitlerde. Her şeyin bir nedeni vardır. Kim bilir? Gönül kırıklığıyla beraber başka şeylerde öğreniriz, yaşadıklarımızdan. Bunu bilirim. Allah sevdiklerimizle sınamazsın bizi. Sevgilerimizle.

    YanıtlaSil
  7. cansın sen.... hiç gitme olur mu?

    YanıtlaSil